مبتلایان به کووید19 مجموعه ای از تأثیرات را روی مغز تجربه می کنند، از گیجی تا از دست دادن بویایی و چشایی و تا سکته های خطرناک و تهدید کننده زندگی. بیماران جوانتر 30 تا 40 ساله به دلیل سکته مغزی از مشکلات عصبی رنج می برند. اگرچه هنوز محققان در مورد علت آسیب دیدن مغز پاسخ دقیقی ندارند، اما نظریه های متعددی دارند.

رابرت استیونز، پزشک فوق تخصص و متخصص اعصاب، که مدیر وابسته مرکز عالی پزشکی جان هاپکینز در زمینه مراقبت های عصبی است، مواردی را در جان هاپکینز پیگیری می کند که در آن بیماران مبتلا به کووید19 نیز دارای مشکلات عصبی هستند.

به لطف کنسرسیوم تحقیقاتی جدید بیش از 20 موسسه، از جمله مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ، دانشگاه نیویورک، جان هاپکینز و سیستم های بهداشتی در اروپا، محققان از جمله استیونز، از تصویربرداری و آزمایش خون و مایع نخاعی برای آزمایش استفاده می کنند. باید نحوه عملکرد ویروس کرونا را درک کنند تا بتوانند از تأثیرات آن بر مغز جلوگیری کرده و آن ها را درمان کنند. استیونز همچنین برخی از نظریه های علمی رایج را توضیح می دهد.

کرونا ویروس به چه روش هایی بر مغز تأثیر می گذارد؟

مواردی در سرتاسر جهان نشان می دهد که بیماران مبتلا به کووید19 می توانند شرایط مختلفی را در ارتباط با مغز داشته باشند، از جمله:

گیجی
از دست دادن هوشیاری
تشنج
سکته
از دست دادن حس بویایی و چشایی
سردرد
مشکل در تمرکز
تغییرات در رفتار

بیماران همچنین دارای مشکلات عصبی محیطی مانند سندرم گیلن باره هستند که می تواند منجر به فلج و نارسایی تنفسی شود. من تخمین می زنم که حداقل نیمی از بیمارانی که در واحدهای کرونا ملاقات می کنم علائم عصبی دارند.

به نظر محققان چگونه کووید19 بر مغز تأثیر می گذارد؟

بر اساس تحقیقات فعلی، ما فکر می کنیم چهار راه وجود دارد که کووید19 به مغز آسیب برساند، اما قبل از هرگونه نتیجه گیری باید هرکدام به دقت مطالعه شود.

عفونت شدید

اولین راه ممکن این است که ویروس ممکن است ظرفیت ورود به مغز را داشته و باعث عفونت شدید و ناگهانی شود. موارد گزارش شده در چین و ژاپن مواد ژنتیکی ویروس را در مایع نخاعی و در موردی در فلوریدا ذرات ویروسی را در سلول های مغزی پیدا کردند. این حالت ممکن است به دلیل ورود ویروس به جریان خون یا پایانه های عصبی رخ دهد. از دست دادن بویایی که در برخی از بیماران مبتلا به کووید19رخ می دهد می تواند نشان دهنده ورود ویروس از طریق پیاز بویایی باشد که درست بالای بینی قرار دارد و اطلاعات مربوط به بو را به مغز منتقل می کند.

افزایش بیش از حد ایمنی بدن

احتمال دوم این است که سیستم ایمنی بدن در تلاش برای مبارزه با کووید19 بیش از حد افزایش می یابد و یک واکنش التهابی 'ناسازگار' ایجاد می کند که ممکن است باعث آسیب بیشتر بافت ها و اندام های دیده شده در این بیماری شود – حتی شاید بیشتر از خود ویروس.

هرج و مرج در بدن

نظریه سوم این است که همه تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از کووید19 در بدن - از تب بالا تا سطح اکسیژن پایین تا نارسایی های متعدد اندام – در بسیاری از بیماران کووید19 شدید اختلال عملکرد مغز مانند دلیریوم یا کما مشاهده می شود.

ناهنجاری های انعقاد خون

چهارمین راهی که کووید19 بر مغز تأثیر می گذارد مربوط به خطر ابتلای این بیماران به سکته مغزی است. سیستم انعقاد خون در بیماران مبتلا به این بیماری بسیار غیرطبیعی است و احتمال بروز لخته خون در این بیماران بسیار بیشتر از دیگران است. لخته ها می توانند در رگ های عمیق داخل بدن یا در ریه ها ایجاد شوند، جایی که می توانند جریان خون را قطع کنند. سکته مغزی می تواند در صورت لخته شدن خون یا مسدود شدن شریان های منتهی به مغز رخ دهد.

برخی از بیماران مبتلا به کووید19 در سنین 30 تا 40 سالگی سکته می کنند. چرا این اتفاق می افتد؟

در حالی که ما هیچ کدام از این بیماران سکته مغزی جوان را در جان هاپکینز نداشتیم، من گزارش هایی از این حوادث را از سوی همکاران خود در نیویورک و چین دیده ام.

این ممکن است به سیستم انعقاد خون بیش از حد در این بیماران ارتباط داشته باشد. سیستم دیگری که در بیماران مبتلا به کووید19 بیش از حد فعال می شود، سیستم اندوتلیال است که از سلول هایی تشکیل شده است که مانع بین عروق خونی و بافت بدن را تشکیل می دهند. این سیستم از نظر بیولوژیکی در بیماران جوان تر فعال تر است و ترکیب سیستم های اندوتلیال بیش از حد فعال و لخته شدن خون این بیماران را در معرض خطر عمده ای برای ایجاد لخته خون قرار می دهد.

با این اوصاف، زود است که از داده های موجود نتیجه گیری شود که کووید19 باعث سکته مغزی در بیماران جوان می شود. همچنین ممکن است افزایش سکته مغزی در بیماران کووید19 در هر سنی وجود داشته باشد.

جان هاپکینز چگونه تأثیرات مرتبط با کووید19 بر مغز را مطالعه می کند؟

ما در حال بررسی موارد منتخب با انجام مطالعات و تصویربرداری مناسب، مانند MRI ، الکتروانسفالوگرام (EEG) و نمونه های مایع نخاعی هستیم. با این حال، دریافت این اطلاعات می تواند چالش برانگیز باشد. بیماران مبتلا به کووید19 می توانند بسیار ضعیف و حتی گیج باشند، بنابراین ما باید درمان فوری پزشکی آن ها را با جمع آوری اطلاعات متعادل کنیم تا بفهمیم چگونه می توانیم به مبارزه با ویروس در سایر افرادی که ممکن است در آینده به این بیماری مبتلا شوند، کمک کنیم.

منبع: